Piękne flipbooki
na Twojej stronie WordPress

Co wtyczka dodaje do witryny — i czego nie dodaje

Wtyczkę wpuszczasz do własnej instalacji, więc pytanie, co ze sobą przynosi, jest jak najbardziej na miejscu. Ta jest celowo niewielka. Po stronie odwiedzającego generuje jeden <div>, a w nim jedną <iframe> z atrybutem loading="lazy" — flipbook umieszczony niżej na długiej stronie zostanie pobrany dopiero wtedy, gdy czytelnik do niego dotrze.

Nie ładuje żadnego arkusza stylów ani JavaScriptu po stronie odwiedzającego. Nie tworzy tabel w bazie i nie dokłada pozycji w kokpicie. Nie dzwoni do domu, niczego nie zlicza i nie prosi o klucz API. Wszystko, co sprawia, że flipbook działa, dzieje się wewnątrz ramki, po naszej stronie — i dlatego wynik szybkości witryny nie drgnie, gdy go dodasz.

Wyłączenie przebiega równie spokojnie: shortcode przestaje być rozpoznawany, więc [toombler id="…"] pokazuje się we wpisie jako zwykły tekst, dopóki go nie usuniesz. W bazie nic nie zostaje, bo nigdy nic tam nie trafiło.

Wersja tekstowa i dlaczego warto ją włączyć

Flipbook to obraz twoich stron. Dla czytelnika, który widzi i ma mysz, w zupełności wystarczy; dla czytnika ekranu jest bezużyteczny, bo znajduje ramkę i nic do przeczytania. Dodanie text="1" do shortcode'u umieszcza pod książką rozwijany panel Read the text version, wypełniony prawdziwą warstwą tekstową z twojego PDF-a.

Pobranie odbywa się na twoim serwerze, nie w przeglądarce odwiedzającego, a wynik trafia do transienta WordPressa: dwanaście godzin, jeśli tekst znaleziono, godzina, jeśli nie — dzięki czemu flipbook, którego tekst jest jeszcze przetwarzany, dostanie go wkrótce, a nie nazajutrz. Zapisywanych jest najwyżej 60 000 znaków, czyli więcej niż typowa broszura i dość, by czterystustronicowa instrukcja nie zapchała tabeli opcji.

Jest i drugi powód, mniej szlachetny, ale realny: ten tekst znajduje się na twojej stronie, w twoim HTML-u, pod twoją domeną. Wyszukiwarka czytająca wpis widzi, co dokument naprawdę mówi, zamiast ramki, do której nie potrafi wejść. Jeśli publikujesz katalogi albo biuletyny, które mają być znajdowane, ten jeden atrybut robi więcej niż wszystko inne na tej stronie.

Działa tylko dla plików PDF z prawdziwym tekstem. Skan bez OCR nie ma warstwy tekstowej, więc panel się wtedy nie pojawia, zamiast otwierać się pusty.

Wymagania, wersje i licencja

Wtyczka wymaga WordPressa 5.8 lub nowszego i PHP 7.4 lub nowszego, a testowana jest z bieżącym wydaniem WordPressa. Te progi są celowo niskie: kod nie sięga po nic egzotycznego, więc działa także na hostingu sprzed kilku lat.

Ponieważ jest to zwykły shortcode, działa w edytorze blokowym, w edytorze klasycznym, w widżecie tekstowym oraz w kreatorach stron takich jak Elementor, Divi, Beaver Builder i Bricks — wszędzie tam, gdzie shortcode'y są wykonywane. Blok Gutenberga to wygoda na wierzchu, nie warunek.

To wolne oprogramowanie na licencji GPL w wersji 2 lub nowszej, tej samej co sam WordPress. Możesz go czytać, zmieniać i uruchamiać własną odmianę na własnych witrynach.

Jak traktuje to, co wpiszesz

Wszystko, co trafia do HTML-a strony, zasługuje na nieufne spojrzenie, więc oto co dzieje się z twoimi atrybutami. Identyfikator pliku musi pasować do [A-Za-z0-9_-] i mieć od dziesięciu do sześćdziesięciu znaków; wszystko inne zostaje odrzucone widocznym komunikatem, zamiast wylądować w adresie URL. Szerokość i wysokość przechodzą przez absint(), więc zabłąkana litera daje wartość domyślną, a nie rozsypany układ. Złożony adres jest escape'owany, zanim trafi do src.

Jedno warto wiedzieć, bo zaskakuje: WordPress po cichu odrzuca atrybuty shortcode'u, których nie zna. Napisz hight="600" i nic się nie zepsuje — po prostu dostaniesz domyślną wysokość i nigdzie żadnego ostrzeżenia. Jeśli jakaś opcja zdaje się nie działać, sprawdź najpierw pisownię w powyższej tabeli.

Wtyczka wysyła dokładnie jedno żądanie z twojego serwera na nasz, i tylko gdy ustawione jest text="1": prosi o tekst tego jednego flipbooka. Nic o twoich odwiedzających nie jest przesyłane, bo nic o nich nie wie.

Blok czy shortcode?

Dają ten sam HTML, więc to kwestia tego, jak lubisz pracować. Blok pokazuje podgląd na żywo w edytorze i panel boczny, w którym opcje są prawdziwymi kontrolkami — wygodniej, gdy dobierasz rozmiary. Shortcode jest tekstem, dzięki czemu łatwo go skopiować między wpisami, wkleić do kreatora stron i wyszukać później, gdy chcesz odnaleźć każdy flipbook w witrynie.

Jeśli prowadzisz witrynę dla kogoś innego, shortcode ma jedną praktyczną zaletę: przetrwa zmianę motywu, zmianę edytora i przeprowadzkę na kreator stron bez konieczności budowania od nowa. Porównanie wtyczki z trzema pozostałymi sposobami osadzania — gołą ramką, fragmentem JavaScriptu i oEmbed — znajdziesz w poradniku o osadzaniu PDF-a w WordPressie.