Prachtige flipbooks
op je WordPress-site

Wat de plug-in aan je site toevoegt — en wat niet

Een plug-in laat je toe tot je eigen installatie, dus is het niet meer dan redelijk om te vragen wat hij meebrengt. Deze is met opzet klein. Aan de voorkant zet hij één <div> neer met daarin één <iframe>, met loading="lazy" erop, zodat een flipbook verderop een lange pagina pas opgehaald wordt als de lezer er komt.

Hij laadt geen stylesheet en geen JavaScript aan de voorkant. Hij maakt geen databasetabellen aan en zet geen menu in je beheerscherm. Hij belt niet naar huis, telt niets en vraagt niet om een API-sleutel. Alles wat het flipbook laat werken, draait binnen het iframe, aan onze kant — en daarom beweegt je snelheidsscore niet als je er een toevoegt.

Uitschakelen verloopt net zo rustig: de shortcode wordt niet meer herkend, dus [toombler id="…"] komt als gewone tekst in je bericht te staan tot je hem weghaalt. Er blijft niets achter in de database, want er is nooit iets in gezet.

De tekstversie, en waarom je die aan wilt zetten

Een flipbook is een afbeelding van je pagina's. Prima voor een lezer met werkende ogen en een muis, en waardeloos voor een schermlezer, die een kader aantreft en verder niets. Zet je text="1" in de shortcode, dan komt er onder het boek een uitklapbaar paneel Read the text version te staan, gevuld met de echte tekstlaag uit je PDF.

Het ophalen gebeurt op jouw server, niet in de browser van de bezoeker, en het resultaat wordt in een WordPress-transient bewaard: twaalf uur als er tekst gevonden is, één uur als dat niet zo was — zodat een flipbook waarvan de tekst nog verwerkt wordt hem kort daarna alsnog oppikt. Er wordt maximaal 60.000 tekens bewaard, meer dan een gewone folder, en genoeg om te voorkomen dat een handleiding van vierhonderd pagina's je optiestabel vult.

Er is een tweede reden, minder nobel maar wel echt: die tekst staat op jouw pagina, in jouw HTML, onder jouw domein. Een zoekmachine die het bericht leest, ziet wat het document werkelijk zegt in plaats van een kader waar hij niet in kan. Publiceer je catalogi of nieuwsbrieven die gevonden moeten worden, dan doet dit ene attribuut meer dan al het andere op deze pagina.

Het werkt alleen bij PDF's met echte tekst erin. Een scan zonder OCR heeft geen tekstlaag, en dan blijft het paneel weg in plaats van dat het leeg opengaat.

Eisen, versies en licentie

De plug-in vraagt WordPress 5.8 of nieuwer en PHP 7.4 of nieuwer, en wordt getest tegen de actuele WordPress-versie. Die drempels liggen bewust laag: de code gebruikt niets exotisch en blijft daardoor werken op hosting die een paar jaar achterloopt.

Omdat het een gewone shortcode is, werkt hij in de blokeditor, in de klassieke editor, in een tekstwidget en in paginabouwers als Elementor, Divi, Beaver Builder en Bricks — overal waar shortcodes uitgevoerd worden. Het Gutenberg-blok is een gemak daarbovenop, geen voorwaarde.

Het is vrije software onder de GPL, versie 2 of later, dezelfde licentie als WordPress zelf. Je mag hem lezen, aanpassen en je eigen afsplitsing op je eigen sites draaien.

Hoe hij omgaat met wat je intikt

Alles wat in de HTML van een pagina belandt, verdient een achterdochtige blik, dus dit gebeurt er met je attributen. Het bestands-ID moet voldoen aan [A-Za-z0-9_-] en tussen de tien en zestig tekens lang zijn; al het andere wordt geweigerd met een zichtbare melding in plaats van in een URL geplakt. Breedte en hoogte gaan door absint(), zodat een verdwaalde letter de standaardwaarde oplevert en niet je opmaak breekt. De samengestelde URL wordt geëscapet voordat hij in de src komt.

Eén ding is goed om te weten omdat het mensen verrast: WordPress gooit shortcode-attributen die hij niet kent stilletjes weg. Tik je hight="600", dan gaat er niets mis — je krijgt gewoon de standaardhoogte en nergens een waarschuwing. Lijkt een optie niets te doen, controleer dan eerst de spelling tegen de tabel hierboven.

De plug-in doet precies één verzoek van jouw server naar de onze, en alleen als text="1" aanstaat: hij vraagt om de tekst van dat ene flipbook. Er gaat niets over je bezoekers mee, want hij weet niets over je bezoekers.

Blok of shortcode?

Ze leveren dezelfde HTML op, dus dit is een kwestie van hoe je graag werkt. Het blok geeft je een levende voorvertoning in de editor en een zijbalk met de opties als echte schuifjes en vinkjes, wat handiger is als je maten uitprobeert. De shortcode is tekst, en dat maakt het makkelijk om hem tussen berichten te kopiëren, in een paginabouwer te plakken, en er later op te zoeken als je elk flipbook op de site wilt terugvinden.

Beheer je de site voor iemand anders, dan heeft de shortcode één praktisch voordeel: hij overleeft een themawissel, een andere editor en een verhuizing naar een paginabouwer zonder opnieuw opgebouwd te hoeven worden. Voor een vergelijking van de plug-in met de drie andere manieren van insluiten — het kale iframe, het JavaScript-fragment en oEmbed — zie de gids over een PDF insluiten in WordPress.